Δυό Χωριά Τήνου, λίγα λόγια για το χωριό μας
 

ΣύλλογοςΤηνίων Δυοχωριανών "Το γλυστέρνι"

  Φίλιππος Λίλας ο Δυοχωριανός ήρωας του 1821
  "Τα Δυό Χωριά" ποίημα του Γ. Στρατήγη (1908)
  Κάλαντα των Θεοφανίων (αλφαβητάρι)
   
   
  πρέφα, ένα χρήσιμο βοήθημα για νέους παίκτες
 
   
   

Δυό Χωριά. Το ομορφότερο κατά πολλούς χωριό της Τήνου, κτισμένο σε υψόμετρο 380 μ. στην νοτιοανατολική πλαγιά του Κεχροβουνίου επάνω σε κατάφυτη λαγκαδιά με τρεχούμενα νερά. Αρχικώς συνίστατο από δύο χωριστούς οικισμούς κτισμένους εκατέρωθεν, ο καθένας με δική του εκκλησία και ενορία (εξ ού και το όνομα Δυό Χωριά) και οι οποίοι επεκτεινόμενοι με την πάροδο των ετών, συνενώθηκαν. Χρησιμοποιούνται βέβαια και σήμερα από τους κατοίκους σαν τοπωνύμια οι όροι «απάνω» και «κάτω» χωριό.

Η έλλειψη ιστορικών στοιχείων δεν μας επιτρέπει να προσδιορίσουμε την χρονική περίοδο της πρωτοεμφάνισης του οικισμού. Σαφή αναφορά του χωριού με το σημερινό του όνομα συναντούμε σε κείμενα του μεσαίωνα.

Ο ενετός επιθεωρητής Francesco Basilacata, ο οποίος επισκέφθηκε την Τήνο κατά το έτος 1630 μ.Χ., αναφέρει μεταξύ άλλων στην έκθεσή του και τα ονόματα των χωριών «... Κέχρος, Δυό Χωριά, Αρνάδος, Καρυά, ...».

Ο Γ. Δώριζας στο βιβλίο του Η ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΤΗΝΟΣ, αναφέρει: «... Γύρω από το Εξώμπουργο είχαν οικοδομηθεί από της αρχαίας εποχής και ιδίως κατά το διάστημα της Βενετοκρατίας τα περισσότερα χωριά της Τήνου και τούτο για να δύνανται οι κάτοικοι να κλείωνται στο φρούριο και να προφυλάσσωνται από εχθρικές επιδρομές.» Παραθέτει δε όλα τα χωριά κατά γεωγραφικό προσανατολισμό ως προς αυτό. « ... Ανατολικά ο Μουντάδος και ανατολικά τούτου και αθέατα (σ.σ. εννοεί από το Εξώμπουργο) ο Αρνάδος, ο Τριαντάρος,, τα δυό Καστέλια (κατερειπωμένο), τα δυό Χωριά, …».

Ο Κώστας Καιροφύλας, στις Ιστορικές Σελίδες Τήνου, γράφει: ο Joseph Pitton de Tournefort, γάλλος ακαδημαϊκός, απεσταλμένος του Λουδοβίκου ΙΔ’, έφθασεν εις την Ελλάδα το 1700. Βραδύτερον δε εις τρείς τόμους σπουδαιοτάτου περιεχομένου εξέθηκε πάν ό,τι είδε. «... εκτός του φρουρίου του Αγίου Νικολάου, τα κυριώτερα χωρία της νήσου είναι ... Αρνάδο, ... Ποταμιά, Κάκρο, Δύο Καστέλλια, Δύο Χωριά (Diocarea), Τσικαλάδα, ...».

Ο Επαμ. Γεωργαντόπουλος σημειώνει στα ΤΗΝΙΑΚΑ, «... κατά τον γεωγράφον Brunzen la Martiniere, εις τον δήμον τούτον (σ.σ. Τήνου) επί Ενετοκρατίας, υπήρχε και χωρίον υπό το όνομα «Δύο Καστέλι» - Due Kastelli – του οποίου όμως και αυτά τα ίχνη εξηφανίσθησαν. Εκ της περιγραφής δε του ρηθέντος γεωγράφου εικάζω ότι το χωρίον τούτο έκειτο μεταξύ των νύν Δύο χωριών, και των χωρίων Αρνάδου και Τριαντάρου καθ’ όσον ο γεωγράφος ούτος απαριθμών κατά σειράν τα χωρία αναφέρει μετά τον Αρνάδον τα δύο καστέλια και έπειτα τα δύο χωριά.

Εις την ΠΕΡΙ ΝΗΣΟΥ ΤΗΝΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗΝ την οποίαν εξέδωσεν εν Γοττίγκη (Αννόβερο) το έτος 1855, ο εξ Αρνάδου Αντώνιος Μοσχάτος, γράφει «... Εν τέταρτον πάλιν της ώρας εκείθεν (σ.σ. του Αρνάδου) προχωρούντες συναντώμεν το χωρίων Δύο Χωρία, το οποίον κάλλιστον την όψιν περιλαμβάνει 180 οικογενείας, πάσας ορθοδόξους, δήλα δη 900 πρόσωπα.» Τούτο επιβεβαιούν και τα στοιχεία της απογραφής του έτους 1855.

Με την διοικητική ρύθμιση του 1838, τα Δυό Χωριά, παρέμειναν τμήμα του δήμου Τήνου. Από το 1912 έγιναν έδρα της Κοινότητος Δύο Χωριών την οποία απετέλεσαν μαζί με τον Αρνάδο και την Ι.Μ. Κεχροβουνίου, μέχρι την πρόσφατη διοικητική αναδιάταξη (Καποδίστριας) με την οποία υπήχθησαν και πάλι στον Δήμο Τήνου.

Πληθυσμός / Στοιχεία

απογραφών

 

1844   860

1855   900

1861   375

1879   320

1907   325

1928   277

1940   315

1951   214

1961   185

1971   139

 

Σήμερα οι μόνιμοι κάτοικοι

δεν ξεπερνούν τους 30

Τα Δυό Χωριά υπήρξαν λόγω του φυσικού των κάλους και των φιλόξενων κατοίκων τους, πόλος έλξης των ντόπιων αλλά και ξένων σχεδόν μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’70. Πολύ πριν ακόμα αποκτήσουν αμαξιτό δρόμο, δέχονταν καθημερινά καραβάνια επισκεπτών οι οποίοι έρχονταν με τα καβαλάρικα για να απολαύσουν την θέα, τη δροσιά της καταπράσινης πλατείας με τα τρεχούμενα νερά και τις περιποιήσεις που τους προσέφεραν τα τρία εστιατόρια που λειτουργούσαν τότε στο χωριό. Αξέχαστα παραμένουν στούς παλαιότερος τα μέχρι πρωϊας γλέντια στα Δυό Χωριά, στα πανηγύρια Ζ. Πηγής, Σωτήρας, Αη Γιαννιού, τις απόκρηες, στους γάμους.

Ακόμα και στην σημερινή εποχή της φθοράς, της παρακμής και της ερήμωσης των χωριών μας, τα Δυό Χωριά, διατηρούν εν πολλοίς την ομορφιά τους. Συνεχίζουν να περηφανεύονται για την όμορφη πλατεία τους, την οποία ο Σύλλογος Τηνίων Δυοχωριανών «Το Γλυστέρνι» έχει επεκτείνει, ανακαινήσει, δεντροφυτεύσει. Συνεχίζουν ν’ αποζημιώνουν τον επισκέπτη με τον βαθύ ίσκιο των πλατανιών τους, με τα δροσερά τρεχούμενα νερά τους που κελαρύζουν ακατάπαυστα στα ξυνάρια του χωριού, με την γραφικότητά τους, με την μοναδική σ’ όλο το νησί θέα που προσφέρουν απ’ όποιο μέρος σταθεί κανείς ν’ αγναντέψει.

 

 

Βιβλιογραφία:

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΤΗΝΟΥ / ΜΑΡΚΟΥ-ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΖΑΛΩΝΗ 1809

ΠΕΡΙ ΝΗΣΟΥ ΤΗΝΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ / ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΜΟΣΧΑΤΟΥ 1855

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΝΗΣΟΥ ΤΗΝΟΥ / ΔΡΟΣΟΥ Ν. ΔΡΟΣΟΥ 1870

ΤΗΝΙΑΚΑ / ΕΠΑΜ. ΓΕΩΡΓΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ 1889

ΙΣΤΟΡΙΚΑΙ ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΗΝΟΥ / ΚΩΣΤΑ ΚΑΙΡΟΦΥΛΑ 1930

Η ΑΡΧΑΙΑ ΤΗΝΟΣ / ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΔΩΡΙΖΑ 1974

Η ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΤΗΝΟΣ / ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΔΩΡΙΖΑ 1976

Η ΤΗΝΟΣ ΕΠΙ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑΣ / ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΔΩΡΙΖΑ 1978

Η ΝΕΑ ΤΗΝΟΣ / ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΔΩΡΙΖΑ 1981

Η ιστοσελίδα φιλοξενείται στο
www.256.gr